سلام و خدا حافظ
دوستان ارجمند، نمایشگاه بین المللی کتاب تهران با مشکلاتی که داشت ختم به خیر شد.
ممکن است در باغ زندگی سرما و گرمای شدیدی عارض گردد، توفان به پا شود اما گیاه باقی می ماند و باورم این است افت و خیز اقتصادی و جریان های فرهنگی نمی تواند کتاب را از بین ببرد یا خانه نشین کند. هم چنین عده ای متمول و صاحب قدرت نمی توانند عرصه کتاب را به دست بگیرند و تصاحب کنند. زیرا کتاب تنها به سرمایه نیاز ندارد و روح می خواهد و روح به دل بستگی دارد.
اما در این چند روز تا پایان اردیبهشت کارهای متراکمی دارم و از آخر اردیبهشت ماه حدود دو هفته سفر دراز دارم و التماس دعا و حلالیت.
تمام شد همه لحظه ها حلالم کن
بیا در این دم آخر بیا حلالم کن
نچیده میوه معنا ز جلوه باغت
سروده ام به تمنا تو را حلالم کن
نفس که می کشم از بوی روی دلکش توست
مرا ببخش و به چشمم در آ حلالم کن
گمانم اینکه به دل می گذشت عشق نبود
بیا و بوده اگر هرچه را حلالم کن
نبوده ام چو حرامی بر آستان دلت
به یاوه من هرزه سرا حلالم کن
بیا که آمده این دل به ناله می گوید
به سر رسید مرا ماجرا حلالم کن.
حاوی مطالب ادبی، احتماعی و نقد سازنده